23/03/2021

Τηλεδιάσκεψη του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τους εκπροσώπους των ελληνικών κοινοτήτων της Λατινικής Αμερικής


«Συγκινούμαι όταν βλέπω στα πρόσωπά σας, από πίσω, απλωμένες τις ελληνικές σημαίες, είτε βρίσκεστε στην Αργεντινή ή στη Βραζιλία, στο Μεξικό, στον Παναμά, στην Ουρουγουάη, στις υπόλοιπες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Καθώς η Ελλάδα μπαίνει στον τρίτο αιώνα ζωής της ως ελεύθερο κράτος, είναι μια χώρα που αλλάζει. Είναι μια χώρα πολύ πιο αισιόδοξη, με πολύ περισσότερη αυτοπεποίθηση που μπορεί να κοιτάξει το παρελθόν της με ειλικρίνεια, να μάθει από τα λάθη της αλλά να σταθεί και με υπερηφάνεια στις μεγάλες εθνικές επιτυχίες της, δήλωσε χαρακτηριστικά ο Πρωθυπουργός στη συζήτηση με τα μέλη των ελληνικών κοινοτήτων. Όποτε είμαστε ενωμένοι μεγαλουργούμε, όποτε διχαζόμαστε βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μεγάλα προβλήματα». 

Σημείωσε, μεταξύ άλλων, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στην διάρκεια μιας ιδιαίτερης τηλεδιάσκεψης που είχε με τους εκπροσώπους των ελληνικών κοινοτήτων της Λατινικής Αμερικής.


20/03/2021

Αφιέρωμα 200 χρόνια από το 1821 στο 2021

 Τιμή και δόξα στους ήρωες του '21!

Griegos en Venezuela – «El Proyecto»

Η 25η Μαρτίου 2021 είναι η επέτειος των 200 χρόνων από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Σταθμός στην ιστορία τού νεότερου Ελληνισμού που οδήγησε, μετά από 400 χρόνια, στη δημιουργία του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους.

Με τον απόλυτο σεβασμό και τη βαθιά ευγνωμοσύνη που αρμόζει σε όλους όσους προσέφεραν σε αυτό τον τόπο και, θέλοντας να τιμήσουμε τους αγωνιστές τού 1821, ένα μικρό φωτογραφικό αφιέρωμα από εμάς σ’ εκείνους.

 

El 25 de marzo de 2021 es el 200º aniversario del comienzo de la Revolución Griega de 1821. Un hito en la historia del helenismo moderno que condujo, después de 400 años, a la creación del estado griego independiente.
Con el mayor respeto y profundo agradecimiento a todos esos héroes de 1821, les dedicamos un pequeño homenaje fotográfico. 


 


06/03/2021

Πολιτιστικές οάσεις μέσα στην πλήξη...

«Σπουδή στην Αρχαία Τραγωδία»
Δυο βραδιές  στην Ελληνική Κοινότητα της Βαλένσια

Αν παραφράσουμε κάπως, το «συκοφαντείτε, συκοφαντείτε, κάτι θα μείνει» του Γκέμπελς, στην περίπτωσή μας: «δώστε μας, δώστε μας κάτι θα μείνει», θα έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα από το αιώνιο αίτημα των απόδημων Ελλήνων εδώ σε τούτη τη χώρα. Ιδίως, για ό,τι πιο όμορφο (κυρίως αυτό) μας έμεινε από την παρουσίαση της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας Τρωάδες του Ευριπίδη στη Κοινότητά μας. Κάτι τέτοια είναι που, δίχως άλλο, συμβάλλουν ώστε να ομορφαίνουν τη ζωή μας και να πλουτίζουν –προ πάντων– τη γνώση μας. 


Κάνοντας ένα μικρό διάλειμμα από τις εξαντλητικές πρόβες τους, ο εκλεκτός σκηνοθέτης Σταύρος Ντουφεξής και τρία από τα «παιδιά» του, η Μαίρη Σαουσοπούλου, η Γόνη Λούκα και ο «δικός μας» Κώστας Παλαμήδης ήλθαν στη Βαλένσια κι έκαναν μια αναφορά προσφέροντας ένα μικρό δείγμα της πλούσιας εθνικής μας πολιτιστικής κληρονομιάς και φυσιογνωμίας με προσέγγιση στην αρχαία  ελληνική τραγωδία. 
Βρίσκονται στη Βενεζουέλα μέσα στα πλαίσια του Διεθνούς Φεστιβάλ Θεάτρου του Καράκας, σε συνδυασμό με την υποστήριξη του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού και τις προσπάθειες της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού να προσφέρουν με διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις (επί τέλους) κάτι και σε μας τους απόμακρους Έλληνες.
Στο χώρο της κοινότητας, λοιπόν, στήθηκε ένα λιτό σκηνικό για να παρουσιάσουν την εμβληματική, διαχρονική τραγωδία Τρωάδες του Ευριπίδη, όπου οι εξαίσιες αρχαίες φιγούρες, ανάμεσα στο μύθο και την πραγματικότητα, την αλήθεια και το ψέμα, μάγεψαν το κοινό με τις συγκινητικές υποκριτικές ερμηνείες τους. Αυτή η τραγωδία, έχει ως θέμα τον παραλογισμό του πολέμου αλλά και τον πόθο για την ειρήνη.
Για πολλούς από μας ήταν η πρώτη φορά που βρισκόμασταν μπροστά σ’ ένα τέτοιο θέαμα και κατά κάποιο τρόπο ήταν μια ξεχωριστή κι ανεπανάληπτη εμπειρία, μια συναισθηματική φόρτιση και γιατί όχι μια... πολυτέλεια για το άγονο και άνυδρο, από πολιτιστικής άποψης, περιβάλλον μας. Στο τέλος, βέβαια, μέτρησε το αποτέλεσμα της επίμονης και επίπονης προσπάθειας των συντελεστών που το μικρό, κατά τα άλλα, κοινό μας τους επιβράβευσε με το θερμό χειροκρότημά του.
Και σαν να μην έφθανε όλο αυτό, την επόμενη ημέρα παρουσίασαν με ευρηματικό τρόπο μια διασκευή ελληνικής μυθολογίας σε παιδικό παιχνίδι που οι μικροί θεατές το χάρηκαν με τη καρδιά τους, για να τελειώσει έτσι η όλη εκδήλωση με μια μουσικοποιητική βραδιά άξια κάθε επαίνου.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι δεχτήκαμε θετικά μηνύματα και ερεθίσματα, μένοντας, ο καθένας μας, με την αίσθηση ότι κάτι σε κυνηγά, και σου δημιουργεί μια συγκίνηση τέτοια που σε οδηγεί, σε έναν διάλογο με τον εαυτό σου. Κι αυτό, ενδεχομένως, είναι καταπληκτικό γιατί αυτό είναι που τελικά μετράει αφού όλα λειτούργησαν μέσα μας με τέτοιο τρόπο ώστε μας έκαναν... να ονειρευτούμε!

Φεύγοντας από την παράσταση, το φεγγάρι, η βραδιά και τα πρόσωπα όλων μας ήταν πιο λαμπερά και τα λουλούδια θαρρούσες πως... μύριζαν πιο έντονα! Τι πράγμα και τούτο!

Ήταν Μάρτιος του 2001.

Απόδοση: Στράτος Δουκάκης
Athens Photo News



23/02/2021

Ένας ελληνικός δίσκος βαφτίζεται στο Καράκας

Σαν να μην πέρασαν τα χρόνια…

Με βενεζουελάνικο ρούμι και ελληνικό κρασί περιχύθηκε το CD ΛΑΤΙΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ που βαφτίστηκε χθες στη αίθουσα των συναυλιών στο ΑΘΗΝΑΙΟΝ του Καράκας.
Συντελεστές, μια οικογένεια που πρόσφερε πάρα πολλά και… καθώς φαίνεται, έχει να προσφέρει ακόμα περισσότερα στον ελληνισμό της Βενεζουέλας. Στιχουργός, λοιπόν, ο πατήρ Νίκος Παλαμήδης (Πάλδης). Συνθέτης ο πρωτότοκος υιός Παντελής Παλαμήδης. Τραγουδιστής ο έτερος των υιών Κωνσταντίνος Παλαμήδης (προσωπικά το προτιμώ από το Κώστας).
 

Ο ποιητής και στιχουργός κ. Νίκος Παλαμήδης εκτός από την μακροχρόνια παρουσία στα ελληνικά γράμματα της διασποράς, έχει τιμήσει -στη δεκαετία του ’50- και την ελληνική δισκογραφία. Έκτοτε, ξενιτεμένος στη Βενεζουέλα βρίσκει στα παιδιά του, τους άξιους διαφημιστές των στίχων του. Το 1981 ξεπερνά τα σύνορα της Βενεζουέλας και συμμετέχει με επιτυχία στους Αγώνες του ελληνικού τραγουδιού στη Κέρκυρα που οργάνωνε τότε, ο αείμνηστος Μάνος Χατζιδάκις. Κι απ' αυτή την αστείρευτη πηγή γεννιέται αυτό το υπέροχο CD.
Έτσι, λοιπόν, στις 12 το μεσημέρι της Κυριακής 4 Ιουνίου του 2000, η αίθουσα του ΑΘΗΝΑΙΟΝ πλήρης από φίλους και υπό τους ρυθμούς των τραγουδιών του δίσκου, ξεκίνησε η παρουσίαση. Την εκδήλωση χαιρέτισε ο υποφαινόμενος*, κάνοντας μια σύντομη αναδρομή στο έργο καθώς και στην πολύχρονη και σημαντική προσφορά του κ. Ν. Παλαμήδη στον ελληνισμό. Εδώ, ας μου επιτραπεί,  να προσθέσω και να αναγνωρίσω ότι, σε προσωπικό επίπεδο, ήταν πάρα πολλά τα όσα μου δίδαξε, επομένως, εκ μέρους μου, είναι απλά μια ταπεινή ένδειξη ευγνωμοσύνης κι ένα χρέος απέναντι σ’ αυτόν τον δάσκαλο.
Αμέσως μετά οι νέοι απ’ το οκταμελές ελληνο-βενεζουελάνικο μουσικό σύνολο «ΑΟΙΔΟΣ» έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους σ’ ένα υπέροχο μουσικό ταξίδι και εισέπραξαν το θερμό χειροκρότημα του κοινού
Στη συνέχεια ήρθε η σειρά για το τελετουργικό: Η βάφτιση! Με ανάδοχους τον Πρέσβη της Ελλάδας στο Καράκας κ. Λάζαρο Νάνο και τον κ. Νίκο Παλαμήδη να περιβρέχουν το «γυμνό» CD με ελληνικό κρασί και βενεζουελάνικο ρούμι, αντίστοιχα. Αυτός ο συνδυασμός με τα δύο παραδοσιακά ποτά συμβολίζει το ότι αυτός ο δίσκος «παντρεύει» τον ελληνικό στίχο με τους ρυθμούς της λατινοαμερικάνικης μουσικής.
Η εν λόγω δισκογραφική δουλειά του «τρίο Παλαμήδη» μ’ αυτόν τον όμορφο τίτλο: «Λάτιν της μικρής Βενετιάς», περιέχει 14 τραγούδια ερμηνευμένα στα ελληνικά από τον Κωνσταντίνο, με ρυθμούς από όλο το μουσικό ουράνιο τόξο των χωρών της Καραϊβικής όπως της Βενεζουέλας, Πόρτο Ρίκο, Κούβας, Κολομβίας, Παναμά και Δομινικανής Δημοκρατίας. Η μαγνητοφώνηση του CD έγινε στο Πόρτο Ρίκο και εκδόθηκε στο τέλος του 1999 στην Ελλάδα. Το πολύχρωμο εξώφυλλο και το υπέροχο και γουστόζικο ένθετο περιέχει όλους τους στίχους των τραγουδιών πλαισιωμένους από φωτογραφίες τοπίων της Βενεζουέλας.
Από τούτη εδώ τη στήλη ευχόμαστε κάθε επιτυχία και συνέχεια. Κι ελπίζουμε να ακουστεί γρήγορα και στην πατρίδα μας.
Στράτος Δουκάκης
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις 7/6/2000 στο ΑΡΝ (Athens Photo News)

* Προλογίζοντας το δίσκο

Όταν ο Κώστας Παλαμήδης με κάλεσε να παρευρεθώ στο βάφτισμα του δίσκου ΛΑΤΙΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ, στο ΑΘΗΝΑΙΟΝ του Καράκας κι ευγενικά μου ζήτησε να προλογίσω το έργο του πατέρα του, ομολογώ ότι δεν περίμενα να βρεθώ μπροστά σε μια από τις πλέον ευχάριστες εκπλήξεις. Ένας δίσκος που «φτιάχτηκε» με την αρμονική σύζευξη της λάτιν μουσικής με τους ελληνικούς στίχους. Κι όπως γράφουν στο ένθετο: «...σμίξανε τα υλικά της αγάπης και της νοσταλγίας τους, πάντρεψαν την ιδιοσυγκρασία του Έλληνα που ταξιδεύει, που σαρκάζει, που γλεντάει με τα ρυθμικά καρδιοχτύπια της Καραϊβικής. Κι έτσι είναι πράγματι...


Δημιουργοί του ΛΑΤΙΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ ο πατέρας Παλαμήδης και οι δυο γιοι του Παντελής και Κωνσταντίνος. «Δυο γενιές, δυο πολιτισμοί, δυο ευαισθησίες που τους εκφράζουν και τους αγγίζουν αφήνοντάς τους σαν μαγικό χάδι στο τέλος του αιώνα!». Ο τίτλος παραπέμπει στη Βενεζουέλα, τη Μικρή Βενετιά όπως την ονόμασε το 1499 ο θαλασσοπόρος Αμέρικο Βεσπούτσι.
Προϊόν εκφραστικής αφέλειας που προέρχεται από μια ζωή γεμάτη ερεθίσματα. Ερεθίσματα από τα χρόνια της Ελληνικής Νεολαίας Βενεζουέλας που το τρίο αυτό ήταν η ψυχή της όλη. Γι’ αυτό δεν θα τους έλεγα πρωτάρηδες καθώς η εμπειρία τους μετράει. Τι άλλο μπορώ να προσθέσω εγώ, τα υπόλοιπα σας παροτρύνω να τα γευτείτε ακούγοντας τον δίσκο.
Στράτος Δουκάκης

17/02/2021

ΜΙΑ ΒΡΑΔIΑ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΟΥ ΣΤΟ ΜΑΡΑΚΑΥ

Εκείνη την χρονιά, σε αντίθεση με τις προηγούμενες, όπου η κάθε οικογένεια συνήθιζε να περνά τις μέρες του Καρναβαλιού με τον δικό της τρόπο, είτε στις θάλασσες είτε στον κάμπο, ακόμα και στα διάφορα κλαμπ, εκείνη την χρονιά, αρχές της δεκαετίας του ’80, η Ελληνική Νεολαία του Μαρακάϋ στην Βενεζουέλα, αποφάσισε να διοργανώσει ένα πάρτι μεταμφιεσμένων στην Ελληνική Κοινότητα της πόλης. 

Έτσι, εκείνο το βράδυ, υπό τους ήχους της μουσικής άρχισαν να καταφτάνουν οι καλεσμένοι: Ο Γιώργος Πικαπιέδρα, ο Σάκης ο Πειρατής, ο Κώστας ο Δίας, ο Γιάννης ο Λούκι Λουκ, ο Μίμης ο Τζερόνυμο Απάτσι, η Αθανασία το ναυτάκι, η Λάσκα η Γκέισα, η Ελένη, η Καίτη, η Μαρία, ο Αγάπιος, η Σόφη, και όλοι οι υπόλοιποι νέοι της κοινότητας με τις ανάλογες ενδυμασίες τους. 
Mε χορό, μουσική, και κέφι περνούσε η βραδιά ώσπου έκανε την εμφάνισή της μια χαμογελαστή Αραπίνα, που κανείς δεν ήξερε την ταυτότητα της, και κανένας δεν την αναγνώρισε έως αργά, όταν και πήρε στα χέρια της το πρώτο βραβείο καλύτερης ενδυμασίας!

Ήταν η κυρία Άννυ Κασαμπασιάν.

Η βραδιά πέρασε με πολύ κέφι, χορό, φαγητό και ποτό αφήνοντας στους συμμετέχοντες μια υπέροχη θύμηση για πάντα. 

                                                                                                Δημήτρης Φράγκος

10/02/2021

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

Βαρκισιμέτο Βενεζουέλας αρχές της δεκαετίας του ΄70.

Η Ελληνική Κοινότητα της πόλης δέχεται  πρόταση από τις τοπικές αρχές να λάβει μέρος στην παρέλαση της 5ης Ιουλίου, ημέρα που εορτάζεται η Πράξη της Ανεξαρτησίας της Βενεζουέλας.
Η παρέλαση θα γινόταν στην κεντρική λεωφόρο της πόλης (Avenida 20) και κάθε Κοινοτική Αντιπροσωπεία θα λάμβανε μέρος με την αντιπροσωπευτική παραδοσιακή ενδυμασία της.
Στην Ελληνική Κοινότητα υπήρχαν μερικές φορεσιές όπως της Αμαλία και κάποιες ευζώνων που χρησιμοποιούσαν για τις εσωτερικές σχολικές εκδηλώσεις. Όμως για να παρελάσουν σε μια τέτοιας εμβέλειας παρέλαση θα έπρεπε να είναι άτομα μιας μεγαλύτερης ηλικίας. Οπότε -και μετά από συνεννόηση- ο κλήρος έπεσε σε τρεις οικογενειάρχες… Έτσι ο Άγγελος Αντωνόπουλος (φωτογραφία), ο Μένης Ανδρουτσόπουλος και ο Μάκης Φράγκος αναλαμβάνουν να ηγηθούν της ομάδας. Τώρα έμεινε να βρεθεί ο ράφτης για να κατασκευάσει τις ανάλογες φορεσιές στα μέτρα τους. Ευτυχώς προσφέρθηκε μια κυρία που «έπιανε» το χέρι της και οι τρεις φορεσιές ήταν έτοιμες μια μέρα πριν την εν λόγω παρέλαση. Την επομένη, μεγάλη ημέρα της Εθνικής Εορτής, 5 Ιουλίου, στην ηλιόλουστη πόλη και στη κατάμεστη Λεωφόρο 20, όλα ήταν έτοιμα. Οι επίσημοι στην εξέδρα, η στρατιωτική μπάντα στη θέση της κι ο κόσμος να έχει κατακλύσει κυριολεκτικά τα πεζοδρόμια.
Η ελληνική τριάδα των τσολιάδων με την περηφάνια να είναι εμφανής είναι έτοιμη για να παρελάσει. Μπροστά καμαρωτός ο Άγγελος με μια μικρή σημαία της Βενεζουέλας στο χέρι και αμέσως ακολουθούν οι άλλοι δυο, ωστόσο, αίσθηση έκαναν -κι αυτό δεν θα το ξεχάσουν ποτέ οι τσολιάδες της ιστορίας μας- τα πειράγματα του κόσμου (γέλια και υπονοούμενα εννοείται, όπως π.χ. esta faldita!...) για τις φουστανέλες των παληκαριών.


Στην Ιστορία γράφεται σαν μια από τις λίγες φορές που Ελληνική κοινοτική παρουσία λαμβάνει μέρος σε μια τέτοια παρέλαση στη Βενεζουέλα.

Απόδοση: Δημήτρης Φράγκος

 

06/02/2021

Απόψεις σταθερές κι ανέγγιχτες…

 

Εφημερίδα ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΦΩΣ, Καράκας 26 Ιουνίου 1978

Απόσπασμα από επιστολή μου στην εφημερίδα 

»… ειλικρινά θαύμασα την αξιόλογη πνευματική κίνηση της Νεολαίας στην πόλη αυτή (Καράκας). Είναι κρίμα που περνάει τόσο απαρατήρητη, τουλάχιστον στο εσωτερικό της χώρας, μια τόσο ζηλευτή προσπάθεια που οι νέοι αυτοί, ποιος ξέρει με πόσους κόπους και δυσκολίες, αλήθεια, φτιάχνουν όλο αυτό που προσφέρουν για τη σωστή προβολή της πατρίδας μας.
- - - -
»Γι’ αυτό τα παιδιά του Καράκας είναι άξια συγχαρητηρίων και υποχρεωτικής υποστήριξη από εμάς. Είναι χρέος μας. Πρόκειται για εκπληκτική δημιουργία λίγων παιδιών.
Αν όλοι οι νέοι φλογίζονται από τα ίδια ιδανικά, τότε μόνο θα πάμε μπροστά.
Ας το ευχηθούμε».

 Ιστολόγιο ΙΣΤΟΧΑΣΤΗΣ, Αθήνα, 12 Ιανουαρίου 2021

Έγραψα, ύστερα από 43 χρόνια…

Απόσπασμα

»Οι νέοι αυτοί, είχαν τον τρόπο και την ικανότητα να δημιουργούν χώρο για την αποδοχή τους κι αυτό… σήμαινε πάρα πολλά
Η ύπαρξή τους –πιστέψτε με, το λέω με κάθε ειλικρίνεια- μας διαμόρφωσε και μας καθόρισε. Εμένα σίγουρα ναι.
Άφοβα θα τους χαρακτήριζα σαν τη γενιά της ελληνικότητας που δεν υπήρχε στη χώρα που ζούσαμε, τουλάχιστον σε τέτοιο βαθμό.
- - - -
»Ας θεωρηθούν τα λίγα τούτα λόγια μου σαν αντιπροσφορά σε όσα εκείνοι μου χάρισαν». 
Παρά τα 43 χρόνια που πέρασαν οι απόψεις μου
παραμένουν σταθερές κι ανέγγιχτες.

Στράτος Δουκάκης